Το ιστορικό χρέος της Αθήνας στη Λευκωσία είναι γραμμένο με αίμα. Γι' αυτό και το εθνικό δόγμα επιτάσσει η Αθήνα να λειτουργεί ως ασπίδα, χωρίς να πατρονάρει ή να υπονομεύει την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας, παρεμβαίνοντας μόνο αν, όποτε και όσο της ζητηθεί.
Κάποιοι, μάλλον, ξεχνούν αυτή την αρχή. Η πρόσφατη επίθεση με drones στη βρετανική αεροπορική βάση στο Ακρωτήρι αφορούσε στρατιωτικές υποδομές του Ηνωμένου Βασιλείου σε έδαφος βρετανικής κυριαρχίας, κατάλοιπο της αποικιοκρατίας και της Συνθήκης Εγγυήσεων του 1960. Παρότι βρίσκεται εντός της κυπριακής επικράτειας και επιβάλλει εγρήγορση για την προστασία των Κυπρίων, ο στόχος της επίθεσης είναι βρετανικός.
Τα παραπάνω τονίζει η ίδια η Λευκωσία εξαρχής, υψώνοντας τείχος ουδετερότητας και ξεκαθαρίζοντας προς κάθε πλευρά πως δεν αποτελεί μέρος καμίας πολεμικής επιχείρησης. Διόλου τυχαία, η Κυπριακή Δημοκρατία απέδωσε ευθύνη στη Βρετανία για αδιαφανή χρήση των βάσεών της και αδιαφορία, διότι άφησαν τους κύπριους πολίτες των γύρω περιοχών στο σκοτάδι, προστατεύοντας μόνο το δικό τους προσωπικό. Διαβάσαμε μάλιστα χθες ότι η Κύπρος αφήνει ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο επαναδιαπραγμάτευσης του καθεστώτος των βρετανικών βάσεων, αρνούμενη να επιτρέψει να μετατραπεί το νησί σε μαγνήτη αντιποίνων.
Και ενώ η Κύπρος δίνει αυτόν τον διπλωματικό αγώνα (ο οποίος στο βάθος του έχει ένα ιστορικό αγκάθι) οι Ελληνες, αντί να σιωπούμε ακολουθώντας τη γραμμή της, σηκώνουμε τόνους για την «επίθεση στην Κύπρο», ταυτίζοντας το κυρίαρχο κυπριακό κράτος με τους βρετανικούς στόχους. Το απίθανο είναι ότι το πρόσχημα είναι… πατριωτικό. Φτάσαμε στο σημείο να ακούμε απόστρατους-πανελίστες σχεδόν να εύχονται να χτυπηθεί η Κύπρος για να φανεί ότι την υποστηρίζει στρατιωτικά η Ελλάδα κι όχι η Τουρκία. Ενώ, μετά τον υπουργό που τουιτάρει παραληρηματικά με tag την πρεσβεία του Ισραήλ, είδαμε και βουλευτές-διεθνολόγους να παραλληλίζουν τη φρεγάτα «Κίμων» με τον αθηναίο ναύαρχο που έδιωξε τους Πέρσες από την Κύπρο. Το γεγονός ότι ο ναύαρχος πέθανε πριν προφτάσει να δει τη νίκη του ελάχιστα απασχολεί όσους βρήκαν τον παραλληλισμό χαριτωμένο.
Πέραν των εθνικιστικών αστειοτήτων, πάντως, σε σοβαρές καταστάσεις σαν αυτή που ζούμε, κάθε απόκλιση από τις εθνικές γραμμές και τον επίσημο τόνο, είναι δυνητικά επικίνδυνη. Κι η αλληλεγγύη στην Κύπρο με την πολεμική ρητορική δεν πάνε μαζί. Τόσο απλά.
Πηγή: tanea.gr
