Ταρτάκια φράουλας (αλλά όχι μόνον)

Ταρτάκια φράουλας (αλλά όχι μόνον)

Περιγραφή

Σπιτικά ταρτάκια με βουτυράτη θρυπτή ζύμη και φρουτένια γέμιση.

Το πρώτο πράγμα που θα ετοιμάσουμε είναι η ζύμη για τα ταρτάκια: Θα είναι μία ζύμη σφολιάτα, από την οποία θα φτιάξουμε στη συνέχεια τα “κελύφη” (που θα ψηθούν “έν λευκώ” (χωρίς περιεχόμενο, δηλαδή) που θα γεμίσουμε με τα φρούτα. Μπορούμε κάλλιστα να τα διατηρήσουμε για κάποιες ημέρες, κλεισμένα σε ένα δοχείο με ερμητικό κλείσιμο.

Από εκεί και πέρα το πράγμα γίνεται …ακόμη πιο εύκολο. Απλά γεμίζουμε αυτά τα ζυμαρένια “κελύφη” με μία σαλτσούλα που έχουμε φτιάξει με φράουλες ή και άλλα μικρά φρούτα, και βάζουμε την προσωπική μας πινελιά, διακοσμώντας τα με σαντιγύ.

Τι χρειαζόμαστε:

…για την ζύμη σφολιάτας:

  • 300 γρ αλεύρι ζαχαροπλαστικής (τύπου 00)
  • 100 γρ ζάχαρη
  • 1 αυγό
  • 120 γρ φρέσκο βούτυρο, κρύο
  • 2 κ.σ. κρύο νερό
  • 1 τσιμπιά αλάτι
  • 3 συσκευασίες βανίλιας

…για τη γέμιση:

  • 500 γρ φράουλες (εδώ: 300γρ φράουλες και 200 γρ μαύρα μούρα)
  • 2 κ.σ. καφετιά ζάχαρη
  • 1 κομμάτι από τη φλούδα ενός λεμονιού

… για τη διακόσμηση:

  • σαντιγύ, όση θέλουμε

Πώς το κάνουμε:

Βήμα 1

1) Στον κάδο του mixer ενώνουμε το αλεύρι (κοσκινισμένο) με τη ζάχαρη, την βανίλια και το αυγό. Βήμα 2

2) Χρησιμοποιώντας ηλεκτρικό mixer (ακόμη καλύτερα εάν χρησιμοποιήσετε ρομπότ κουζίνας, αλλά ακόμα και με τα χέρια μπορείτε να έχετε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα), ενώνουμε καλά τα υλικά. Το αποτέλεσμα θα είναι κάτι που θα θυμίζει χονδρόκοκκη σκόνη. Ζύμη, πάντως, δεν το λέτε… Βήμα 3

3) Προσθέτουμε 2 κουταλιές κρύο νερό, το φρέσκο βούτυρο (κρύο, από το ψυγείο), καθώς και 1 τσιμπιά αλάτι και συνεχίζουμε μέχρι και πάλι να ενωθούν καλά τα υλικά. Αυτή τη φορά, η παρουσία του νερού αλλά και του βούτυρου θα μας δώσουν μία θρυπτή ζύμη αυτή τη φορά. Βήμα 4

4)

Βγάζουμε αυτή τη θρυπτή ζύμη σε μία λαδόκολλα που έχουμε ανοίξει πάνω στον πάγκο εργασίας μας 

Βήμα 5

5)

και τη δουλεύουμε στα γρήγορα πιέζοντας τα θρύμματα με το χέρι, έτσι που να ενωθούν σε μία ενιαία μάζα ζύμης.

Βήμα 6

6)

Απλώνουμε και μία δεύτερη λαδόκολλα από πάνω του και, περνώντας μία δύο φορές ελαφρά τον πλάστη από πάνω, την ανοίγουμε ελαφρά σε άμορφο φύλλο, όχι ιδιαίτερα λεπτό, ακόμη και 1 ή και 1,5 εκατοστό. Το κανονικό άνοιγμα θα ακολουθήσει αργότερα, εδώ της δίνουμε απλά ένα σχήμα που να μας επιτρέψει το άνοιγμά της σε φύλλο σε λίγες κινήσεις .

Βήμα 7

7) και το βάζουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον μισή ώρα, όχι μόνο για να κρυώσει και σφίξει το βούτυρο που περιέχει, αλλά –κυρίως– για να ηρεμήσει η γλουτένη, πράγμα που θα κάνει τη ζύμη μας πιο εύπλαστη και ελαστική). Βήμα 8

8) Σε αυτό το διάστημα εμείς θα ετοιμάσουμε τη γέμιση: Πλένουμε καλά τις φράουλες και αφαιρούμε το κοτσανάκι με τα φυλλαράκια τους. Βήμα 9

9) Τις κόβουμε σε μεγάλα κομμάτια, αφήνοντας ακόμη και κάποιες που είναι μικρές ολόκληρες. Βήμα 10

10) (TIP_1) Εάν έχουμε και άλλα φρουτάκια (όπως μούρα εδώ), τα πλένουμε και αυτά, αφαιρούμε το κοτσανάκι τους και, είτε τα κόβουμε και αυτά στη μέση εάν είναι μεγάλα, είτε αφήνουμε ολόκληρα τα μικρότερα. Βήμα 11

11) Ρίχνουμε τα φρούτα σε ένα ευρύχωρο τηγάνι μαζί με ένα ή δύο κομμάτια από τη φλούδα ενός λεμονιού. Εάν σας αρέσει να έχει η γέμιση λίγο πιο ξινή γεύση βάλτε δύο, Διαφορετικά αρκεσθείτε στο ένα, το οποίο θα δώσει κυρίως το άρωμά του Βήμα 12

12) Προσθέτουμε 2 κουταλιές καστανή ζάχαρη (και απλή να έχετε, κάνει μία χαρά τη δουλειά της, αυξήστε απλά την ποσότητά της κατά 1 κοφτό κουταλάκι του γλυκού). Βήμα 13

13) Ανεβάζουμε το τηγάνι σε μία εστία της κουζίνας και μαγειρεύουμε τα φρούτα με τη ζάχαρη μέχρι αυτά να φτιάξουν μία ωραία “σαλτσούλα”. Μην αφήσετε να λιώσουν εντελώς τα φρούτα, είναι ωραία να συναντάς κάποια μεγαλύτερα κομμάτια, και ακόμη πιο ωραίο να τα βλέπεις μέσα στα ταρτάκια, συνεπώς αφήστε τα μεν να μαλακώσουν, να αρχίσουν να χάνουν το σχήμα τους, αλλά έως εκεί! Βήμα 14

14) Αποσύρουμε το τηγάνι από τη φωτιά και αφήνουμε τη σαλτσούλα μας να κρυώσει Βήμα 15

15) Εάν έχει περάσει το μισάωρο της “ξεκούρασης” της ζύμης στο ψυγείο (τουλάχιστον, έτσι; εάν θέλετε αφήστε την και άλλο), την βγάζουμε, την ακουμπούμε στον πάγκο εργασίας μας και, με τη βοήθεια ενός πλάστη, την ανοίγουμε σε ένα πιο λεπτό φύλλο, γύρω στο 1/2 εκατοστό τώρα. Βήμα 16

16) Με τη βοήθεια ενός κατάλληλου μεγέθους κουπ-πατ παίρνουμε από τη ζύμη δίσκους διαμέτρου λίγο μεγαλύτερης από τη διάμετρο των ατομικών φορμών που θα χρησιμοποιήσουμε. Βήμα 17

17) Ξαναβάζουμε αυτούς τους δίσκους ζύμης πίσω στο ψυγείο, για όση ώρα κάνουμε τα επόμενα βήματα, για να κρυώσουν και πάλι. Βήμα 18

18) Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 190 βαθμούς. Εδώ δεν είναι απαραίτητο να τον προθερμάνουμε σε υψηλότερη θερμοκρασία, ας κρατήσει και 1-2 λεπτά περισσότερο το ψήσιμο “εν λευκώ”, δεν τρέχει και τίποτα. Βήμα 19

19) Βρίσκουμε το “βάρος” που θα χρησιμοποιήσουμε για να ψήσουμε τους δίσκους της ζύμης άδειους, “εν λευκώ” και το φέρνουμε κοντά μας. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα σωρό αντικείμενα, από χαλικάκια μέχρι ρύζι, Στη φωτογραφία εδώ βλέπετε κάποια μικρά φασόλια, στην 4η ή 5η “αποστολή τους στο φούρνο” (δεν τα πετάτε συνεπώς μετά τη χρήση τους, τα κρατάτε σε ένα καλά κλεισμένο τάπερ για τις επόμενες εφαρμογές τους). Βήμα 20

20) Βουτυρώνουμε ελαφρά τις φόρμες. Επίσης, κόβουμε τετράγωνα κομμάτια λαδόκολλας σε ένα τέτοιο μέγεθος που να μπορούμε να καλύψουμε τους δίσκους της ζύμης όταν μπουν στις θέσεις της φόρμας (ή τις ατομικές φόρμες) και να εξέχουν λίγο από αυτές. Βήμα 21

21)

Βγάζουμε για άλλη μία φορά τη ζύμη από το ψυγείο και “επενδύουμε” τις βουτυρωμένες θέσεις στη φόρμα. Η ζύμη είναι αρκετά ελαστική και λίγο μεγαλύτερου μεγέθους από αυτό των φορμών, συνεπώς εύκολα “ανοίγει” για να τις καλύψει ολόκληρες.

Βήμα 22

22) Με ένα πιρούνι κάνουμε τρύπες σε όλη την έκταση του πάτου των δίσκων της ζύμης. Με τον τρόπο αυτό, οι υδρατμοί που θα δημιουργηθούν κατά το ψήσιμο μεταξύ της ζύμης και της φόρμας από κάτω της, θα βρουν διέξοδο και να απομακρυνθούν, κάτι που θα την εμποδίσει να φουσκώσει όση ώρα την ψήνουμε (με αποτέλεσμα να χαλούσε το σχήμα τους). Βήμα 23

23) Τους καλύπτουμε με τα τετράγωνα κομμάτια λαδόκολλας Βήμα 24

24) και πάνω σε αυτά τοποθετούμε τα “βαράκια ζαχαροπλαστικής” μας. Με τον τρόπο αυτό, ασκείται πάνω στη ζύμη μία δύναμη (το βάρος των οσπρίων εν προκειμένω), που θα την βοηθήσει περαιτέρω (και πιο δραστικά μάλιστα) στο να μη φουσκώσει όση ώρα την ψήνουμε). Θα πρέπει τα “βαράκια” αυτά να φθάνουν μέχρι το χείλος της κάθε φόρμας, εμποδίζοντας να φουσκώσει και να παραμορφωθεί και η ζύμη στα τοιχώματα. Βήμα 25

25) Βάζουμε τις παραγεμισμένες φόρμες αρχικά σε ένα ταψί και κατόπιν στο φούρνο και ψήνουμε στους 190 βαθμούς για περίπου 15 λεπτά ή καλύτερα μέχρι να χρυσίσει η ζύμη στις φόρμες. Η κατασκευή με τα κομμάτια λαδόκολλας που προεξέχουν από τις θέσεις επιτρέπει να ανασηκώνουμε πολύ εύκολα (σαν να είναι πουγκάκια) τα “βαράκια” και να ελέγχουμε την πρόοδο του ψησίματος από κάτω! Βήμα 26

26) Βγάζουμε το ταψί με τις φόρμες από το φούρνο, αφαιρούμε τα “βαράκια ζαχαροπλαστικής”, αφαιρούμε και τα ψημένα ταρτάκια από τις φόρμες και τα αφήνουμε να κρυώσουν πάνω σε μία σχάρα. Βήμα 27

27) Όταν πια έχουν κρυώσει καλά, με τη βοήθεια ενός κουταλιού τα γεμίζουμε με τη σάλτσα φράουλας (ή την ανάμεικτη, εάν έχετε χρησιμοποιήσει και άλλα φρουτάκια). Σερβίρουμε και απολαμβάνουμε ένα απολαυστικό ταρτάκι, με μία βουτυράτη ζύμη και μία υπέροχη, φρουτένια γέμιση! Βήμα 28

28) Εάν είστε στοιχειωδώς καλές με τα χωνιά ζαχαροπλαστικής, ετοιμάζετε και μία ωραία, κατάλευκη και αφράτη σαντιγύ και διακοσμείτε από πάνω τα ταρτάκια. Εγώ δεν “το έχω καθόλου με τα χωνιά” (εκτός από τα χωνάκια παγωτό) και έτσι μην περιμένετε φωτογραφία μου. Βήμα 29

29) Και χωρίς τη σαντιγύ, πάντως, οι δύο κυρίες του σπιτιού εν-θου-σι-ά-σθη-καν!!! Τι άλλο να επιζητά ένας ερασιτέχνης των εστιών! Βήμα 30

30) (TIP_2) Δείτε “Μυστικά” Βήμα 31

31) (TIP_3) Δείτε “Μυστικά” Βήμα 32

32) (TIP_4) Δείτε “Μυστικά”

Λίγα μυστικά ακόμα

Εάν δεν είναι για άμεση, εντός της ημέρας, χρήση, τα ταρτάκια για να συντηρηθούν πρέπει να μπουν στο ψυγείο μέχρι να τα προσφέρετε.

(TIP_2) Εάν έχετε μικρότερο κουπ-πατ, κανένας πανικός. Κόβετε μικρότερους ζυμαρένιους δίσκους και στη συνέχεια (αφού και πάλι τους καλύψετε με τη δεύτερη λαδόκολλα), πιέζοντας πολύ ελαφρά με τον πλάστη, τους ανοίγετε στο επιθυμητό μέγεθος. Η λαδόκολλα πρέπει να ξαναμπεί, διαφορετικά η βουτυρένια ζύμη θα κολλάει στον πλάστη και θα πρέπει να τον βρέχετε διαρκώς με κρύο νερό για να το αποφύγετε.

(TIP_3) Ούτε και με τη ζύμη που περισσεύει γύρω-γύρω από τους δίσκους που αποκόπτετε υπάρχει πρόβλημα. Την μαζεύετε σε μπάλα και, αφού την βάλετε πίσω στο ψυγείο για να κρυώσει και πάλι, μπορείτε να ανοίξετε άλλα 2-3 ταρτάκια με αυτήν.

(TIP_4) ή να φτιάξετε με αυτήν ωραία βουτυράτα μπισκοτάκια, που θα τα ψήσετε μαζί με τις τάρτες και θα τα έχετε την επομένη με τον καφέ σας.

Πηγή: www.sintagespareas.gr/Tο διαβάσαμε εδώ

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ


Top
Some text some message..