Εδώ είμαστε λοιπόν στη χώρα των χιλίων ελεφάντων και του ενός λευκού παρασολιού, στο Λάος

Εδώ είμαστε λοιπόν στη χώρα των χιλίων ελεφάντων και του ενός λευκού παρασολιού, στο Λάος

Αποχαιρετήσαμε την Καμπότζη, την απελπισμένη, σκληρή, φτωχή και συγκλονιστικά  όμορφη χώρα της Ινδοκίνας, που για την ιστορία της μάθαμε πολλά, που ανασάναμε τις ευωδιές της, που γίναμε σε μικρό βαθμό συμμέτοχοι στα πάθη της, που έγινε και θα μείνει ένα κομμάτι της ζωής μας, και προσγειωθήκαμε στην πόλη της Λουάνγκ Πραμπάνγκ , την γοητευτική  πόλη των ποταμών, των ναών και των ανθρώπινων μύθων. Καλώς ήρθαμε!



Για το ταξίδι μας γράφει η Ζέλα Φυκούρα


Αρχισυνταξία:  Βιβή Συργκάνη

ΦΩΤΟ: Βάγια Βοζίκα, Νατάσα Βουτυρά, Γιώργος Λιερός, Μανώλης Μαυρής, Θάλεια Πανδή, Βούλα Σούκη, Ζέλα Φυκούρα 

Επιμέλεια: Το παιδί για όλες τις δουλειές Ανδρέας Ρουμελιώτης

Τους χάρτες σχεδίασε η Κατερίνα Βανταράκη



Αυτό ήταν το ταξίδι μας (χάρτες)

img77572_08f185b1ac04dc4e90a49ea0876cb1d

Το  enallaktikos.gr κάνει ένα ταξίδι - περιπέτεια στην Ινδοκίνα,  για 30 ημέρες στις πόλεις και στις ζούγκλες του Λάος, της Καμπότζης και του Βιετνάμ, που θα το ζήσουμε παρέα.
Βήμα - βήμα, μέρα - μέρα, ένα ταξιδιωτικό, πολιτιστικό ημερολόγιο σε συνέχειες, με ιστορικές αναδρομές και εκατοντάδες φωτογραφίες - βίντεο.
Απο την Χο Τσι Μινχ του Βιετνάμ νοικιάζουμε  δικό μας ταχύπλοο και μέσω του ποταμού Μεκόνγκ περνάμε τα θαλάσσια σύνορα της Καμπότζης και φτάνουμε στην πρωτεύουσα Πνομ Πενχ. 

Συνεχίζουμε στην Σιέμ Ρεπ και θαυμάζουμε τους αρχαίους ναούς του Αγκόρ.

Από εκεί  περνάμε στο Λάος και ανεβαίνουμε με ποταμόπλοιο,  ταχύπλοα,  κανό και πολύωρες πεζοπορίες τον Μεκόνγκ, μέχρι το Χρυσό Τρίγωνο (στα σύνορα Λάος - Βιρμανίας - Βιετνάμ), στο κέντρο του οπίου και της ηρωίνης.

Κάνουμε μια διαδρομή μέσα από βουνά, ζούγκλες, μεγάλα ποτάμια, ανάκτορα βασιλέων, που μας οδηγεί σε απομονωμένες φυλές, ολοζώντανες πόλεις,  ξεχασμένες ηρωικές επαρχίες, πανέμορφους ανθρώπους.


Περνάμε πεζοί τα σύνορα του Λάος και διασχίζουμε όλο το Βιετνάμ από πάνω μέχρι κάτω με πλοία, τραίνα, βανάκια.


Σε αυτό το μεγάλο αφιέρωμα του enallaktikos.gr μέσα απο τα ιστορικά στοιχεία, τα "παράξενα" θρησκευτικά και λαϊκά έθιμα, με ακριβείς αναφορές σε θρησκείες και ναούς, θα γνωρίσουμε την Ινδοκίνα.


Εκεί που συναντιούνται η Ινδία και η Κίνα, για να δημιουργήσουν τελικά μια υπέροχη πολυπολιτισμική κουλτούρα.


Πάμε!


Διαβάστε τα δώδεκα πρώτα κείμενα του αφιερώματος στην Ινδοκίνα της Ζέλας Φυκούρα:


Πρώτο: Η περιπέτειά μας σε Βιετνάμ, Καμπότζη, Λάος ξεκινά. Ταξίδεψε και εσύ μαζί μας! [Φωτογραφίες]


Δεύτερο: Βόλτα στην Χο Τσι Μινχ με cyclo, επίθεση των manga, με την πειρατίνα Ching Shih στον ποταμό Σαιγκόν [Φωτογραφίες]


Τρίτο: Χο Τσι Μινχ: Πώς κατάφερα να επιζήσω κυκλοφορώντας ανάμεσα σε 10 εκατομμύρια μηχανάκια [Φωτογραφίες]

Τέταρτο: Σου γράφω από το «Μουσείο Αμερικανικών Εγκλημάτων Πολέμου» | Συγκλονιστικές ΦΩΤΟ - αφηγήσεις από τον πόλεμο στο Βιετνάμ

Πέμπτο: Πώς άρχισε ο πόλεμος για το Βιετνάμ που κράτησε 30 χρόνια

Έκτο: Δεν αξίζει να πεθάνεις πριν διασχίσεις αυτά τα υδάτινα σύνορα [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Έβδομο: Μπήκαμε στο "εργοστάσιο παραγωγής Θανάτου" στην đau khổ này, την "πόλη που υποφέρει" [ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ]

Όγδοο: Η ανθρωπιά άοπλη συντρίβεται, ένοπλη αυτοαναιρείται: Η συναρπαστική ιστορία της Καμπότζης και η τελευταία συνέντευξη του Πολ Ποτ [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Ένατο: Ανγκόρ, το θαύμα! Η μεγαλειώδης Ακρόπολη μέσα στη ζούγκλα! [photos]

Δέκατο: Ανγκόρ: Η λίμνη που γιατρεύει, οι ουράνιες χορεύτριες και το ποτάμι με τα χίλια Linga (πέη)

Εντέκατο: Το Ανγκόρ Βατ στο πρώτο φιλί της μέρας και η συντριβή της υπεροψίας των ανθρώπων στο Τα Προμ [Φωτογραφίες]

Δωδέκατο: Ανγκόρ Τομ, η χρυσαφένια πόλη


Διαβάστε ακόμη:

Να γιατί φεύγω σήμερα για την ζούγκλα Βιετνάμ - Καμπότζη - Λάος | Του Ανδρέα Ρουμελιώτη

Γιατί δεν τρακάρουν ποτέ στο Βιετνάμ και θα αυτοκτονήσει ο διοικητής τροχαίας του Άουσβιτς. Του Ανδρέα Ρουμελιώτη


Μπορείτε να βλέπετε όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται και στο hashtag #indokina 

img77102_dd7c7697d02ff56821b49198cd232a5





Μέρα 8η του ταξιδιού μας.

17/11/2016, απόγευμα - Λάος 


ΦΩΤΟ: Απόστολος Αναγνωστόπουλος, Βάγια Βοζίκα, Νατάσα Βουτυρά, Γιώργος Λιερός, Μανώλης Μαυρής, Boύλα Σούκη, Ζέλα Φυκούρα 


img73034_8b0491de1a8d0edb45e951344f7a7f5


Διασχίζοντας πυκνές ζούγκλες ενώ ταξιδεύεις ανάστροφα στη ροή του λασπωμένου ποταμού

img73035_087593f890a6d07989e6de29386f4d4


ανεβαίνοντας ομιχλοσκέπαστα βουνά,


img73036_3fd88cbb5f09939f5091fc2c0b38a88


συναντώντας φυλές που το νόμισμά τους είναι τα είδη που καλλιεργούν και τα χειροτεχνήματα που κατασκευάζουν,


img73037_40c04966d821b176f1dea257909790e

img73038_345e5518c19be500416c58059467d33

img73039_6434b369fa32e1a3a93b2b9cb3cda35


ρεμβάζοντας τον καπνό να ανεβαίνει στον διαυγή ουρανό στα 1.800 μέτρα, 


img73040_6a067ccadb2aba9dd2457eae316b8b2


θαυμάζοντας την αντανάκλαση της πανσέληνου στο ποτάμι  στο  κορυφαίο χίπικο μπαρ  της Ανατολικής Ασίας, 


img73041_d5606b4a65032569942fcea2c69c2de


περνώντας μακριές γέφυρες στηριγμένες  σε πόδια ποταμίσιων πουλιών 

img73042_5960c8e49fa134717451289e312733e


παίζοντας στα νερά με ήρεμους ελέφαντες,

img73043_4f9a5e841e16614e38013d897f98e4d


"ανασαίνοντας την γαλήνη" στο χαμόγελο των ξύλινων αγαλμάτων, 


img73045_8d363bdb8aec439777532a1289e7a2e


υποκύπτοντας  στη  γοητεία των  παλιών αποικιακών πόλεων,

img73047_45f9f51ce01c582aa1a308a771d59cf


συνομιλώντας με ένα φοιτητή από την Δανία κι έναν ιερωμένο από τη Βιεντιάν  στα φαγάδικα της  night market,

img73048_465db5bf7590147d8a6a6b817718ed1

και  τέλος ατενίζοντας για ώρα το βράδυ να πέφτει στην μαγική  Λουάνγκ Πραμπάνγκ

img73049_6c128dc071e119c3f13d04bb399198c

img73050_e5142e9564f2d2205dab11127adcfff


δεν χάνεις ποτέ αυτή την εξαίσια αίσθηση της ηρεμίας, της ανάλαφρης χαράς,  που αποπνέει η χώρα των χιλίων ελεφάντων και του ενός λευκού παρασολιού, η πιο όμορφη, η χώρα του Λάος. 

img73051_5baf4d4a2258a0ebb3510e634f96d3b

img73052_96bbde0ceed66f6a5c07b36f357c4c1

img73053_a8e721c4a22c9f13575c2e75c2562af



Ας μην προτρέχω όμως ας τα διηγηθώ με τη σειρά τους.

Να 'μαστε λοιπόν 17 Νοέμβρη του 2016  το απόγευμα, στη  Λαϊκή Δημοκρατία του Λάος, το μόνο ηπειρωτικό κράτος στη Νοτιοανατολική Ασία που συνορεύει με την Κίνα και τη Μιανμάρ στα βορειοδυτικά, την Ταϊλάνδη στα δυτικά, την Καμπότζη στα νότια και το Βιετνάμ  στα ανατολικά.  


img73073_b061e92393bfe38de241c9869abe582

Οι κόκκινες λωρίδες στην  σημαία  του συμβολίζουν τους ποταμούς αίματος που χύθηκαν για την ανεξαρτησία, η φαρδιά γαλάζια τον πλούτο της χώρας και ο άσπρος κύκλος το φεγγάρι που καθρεφτίζεται στα νερά του Μεκόνγκ.

img73074_a267bf78d5e8eb2a8f8c763cc98c39c

To κλίμα του Λάος είναι τροπικό. 

Η περίοδος των βροχών  είναι από τον  Μάιο μέχρι τον Νοέμβριο και ακολουθεί της ξηρασίας  από τον Δεκέμβριο μέχρι τον Απρίλιο.

Εμείς γλυτώσαμε τις βροχές και δεν ζεσταθήκαμε ιδιαίτερα. 

Βέβαια κινηθήκαμε σε υψόμετρο από  310 έως 1.800 μέτρα κύρια μέσα σε βουνά και σε ποτάμια. 

img73075_acd434c21387899375298f6d04b0db8

Το Λάος έχει έκταση περίπου διπλάσια από την Ελλάδα στα 240.000 τετρ. χιλ. και πληθυσμό, γύρω στα 7 εκατομμύρια. 

Πυκνά δάση καλύπτουν το έδαφός του που είναι κύρια ορεινό, με μεγαλύτερο ύψος τα 2.820 μέτρα, με  κάτι λίγες πεδιάδες και οροπέδια.

Ο Μέγας Μεκόνγκ διαμορφώνει τα δυτικά σύνορα της χώρας με την Ταϊλάνδη και η Ανναμίτικη οροσειρά τα ανατολικά με το Βιετνάμ. 

img73076_eaae57fe31a7ef214fc57d4347e4d30

img73077_9b5c712cdbb768ae2e6b241879d4d64


Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη είναι η Βιεντιάν. Την οποία εμείς δεν επισκεφθήκαμε μια  και μας έφαγαν οι πεζοπορίες στα βουνά… Επίσημη γλώσσα  η Λαοτινή.



Περισσότερες απο 130 εθνικές ομάδες 

Πάνω από 130 εθνικές ομάδες σχηματίζουν τον πληθυσμό του Λάος. 

img73078_1096b51d8410aca2e38df21b618130d

Περίπου 60% είναι Lao Loum, οι Λάο που ζουν στα Νότια και στις χαμηλές πεδιάδες, οι οποίοι έχουν κοινή ρίζα και πολλά κοινά με τους γείτονες τους στην Ταϊλάνδη και η κουλτούρα και ο τρόπος ζωής τους είναι κυρίαρχα στο Λάος. 

Μετανάστευσαν από την Κίνα την πρώτη χιλιετία. 

img73079_db63e5394d2e8468f785bdaa79ab9ff

img73080_f421701b69219b927dab2601f10486d

Το υπόλοιπο 40% μοιράζεται στις υπόλοιπες Lao ομάδες σύμφωνα με το υψίπεδο που κατοικούν. 

Είναι οι Lao Thoeng, περίπου 30%, που ζουν σε μέσο ύψος στις πλαγιές των βουνών στο κεντρικό και νότιο Λάος. 

Είναι φυλές Μon – Khmer  και  αναφέρονται ως Khamu, Lamet και Alak,  πού μετανάστευσαν πριν 5000 χρόνια από την Κίνα 


img73081_5fce9f6603d3bcedfa7241a172aaf87


img73082_cec86dc98ac102b9f5bce3d48998326

img73085_ec928f2a2651f491ae399f7348dca02

img73086_c3aeee270da810642adadc92b3ea703

και οι Lao Soung,  περίπου 10%, οι κάτοικοι  των βουνών,  που ζουν ψηλότερα  από τα 1000 μέτρα και αποτελούνται από τους Hmong, Mien-Yao, Akha, και άλλες μικρότερες  ομάδες, που πολλές από αυτές μιλούν Θιβετο-βιρμανικές  γλώσσες  και ζούσαν απομονωμένες στα Βόρεια του Λάος.  

img78871_6953be22e94e80cf25ff16ee5cd5eb4


img73088_ebf7ae864051464794f136d5bc7e39d


img73090_64cd5b5c07935bcf8dcc4493dc383af

Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2015 τα 64 χρόνια. 

Η παιδεία είναι ιδιαίτερα σημαντική και η κυβέρνηση δαπανά σε αυτήν το 11% του προϋπολογισμού. 

Οι εγγραφές αγγίζουν το 85%, αλλά πολλά παιδιά αφήνουν το σχολείο στο γυμνάσιο για να υποστηρίξουν την οικογένειά τους στις αγροτικές δουλειές. 

img73089_ba04f0fc4d972df8bea98e171749885


img73091_c101140752237c7ceef505e094cedf4


Η χώρα, στις περιοχές που εμείς επισκεφθήκαμε, έχει προσανατολισθεί σε πράσινο εναλλακτικό τουρισμό, γι' αυτό και είναι  πολλά τα πρακτορεία που οργανώνουν trekking, rafting, ή το πολύ δυσκολότερο και τολμηρότερο, την μετάβαση από το ένα δένδρο στο άλλο με σχοινιά και τροχαλίες, ή το πέρασμα πάνω από καταρράκτες ή ακόμα και διαμονή, σε δενδρόσπιτα, εναέρια και πανάκριβη! 

Το 1993 η κυβέρνηση καθόρισε γη ανάλογη με το 21% του συνολικού εδάφους της χώρας σε πάρκα περιβαλλοντικής προστασίας. 

Στη προστατευμένη περιοχή του Nam Ha θα πεζοπορήσουμε εμείς στα σύνορα με την Βιρμανία και στην Muang Sing σε απόσταση αναπνοής από την Κίνα.  

img73092_ce33b44809a82e5af04f6233d40281c


Λουάνγκ Πραμπάνγκ, η  πόλη των ποταμών, των ναών και των  ανθρώπινων μύθων

img73094_2b185df7a8694a11bc3935851e83dd3


Αλλά πριν απ' όλα θα απολαύσουμε την Λουάνγκ Πραμπάνγκ, την πανέμορφη, που ανυψώνεται σε μικρούς λόφους και την πλευρίζουν ερωτικά τα δύο ποτάμια, ο Mekong και ο Nam Khan.  


img73095_3b0946ae7f295ceadb9ab5f64ccac34

img73096_e59ca818028474b122d0f7dc4b9691e

Πλουτισμένη με πολλές κληρονομίες που αποδεικνύονται με τα αποικιακά κτίρια. 

img73097_5a4e68cc9a790eba4fe7dba700829f3

img73098_24843bc8a89c8d224598d245f736f01

Τα μοναστήρια με τους χρυσόστεγους ναούς.

img73099_d011d54a1ccc167a5742843e81bb601

Τις δενδροφυτεμένες αλέες, τα στενά σοκάκια.

img73100_f30a3efce400e23e9af870c5dc7498b

img73101_58460d42fc0fd5802a4f6e83d495891

Και την μυθική night market. 

img73106_69921bbcd93b0d5546dc8e7e2cc9345


Αυτή είναι η πόλη της χαλάρωσης, της περατζάδας, του χαζέματος, της βόλτας


img73116_564c30462ccb8da2bafdb3b76ee5263

img73117_807807d23685e0267199b6c5275da47

Ξενοδοχείο μας το Cold River. 

Λειτουργεί σε ένα ανακατασκευασμένο παλιό σπίτι, που οδηγεί  ένα σοκάκι στην άκρη του ποταμού, με όμορφες ξύλινες σκάλες, ψηλοτάβανα κατακάθαρα δωμάτια, μερικά με μπαλκόνια στο ποτάμι κι άνετες ψάθινες καρέκλες για να ρεμβάζεις,  με μια μεγάλη αυλή για πρωινό, που ετοιμάζουν την ίδια στιγμή χαμογελαστά νέα παιδιά. Και φτηνό! 

img73118_2ebbf963ee65f74618d9ab1b96b1791

img73119_941d031314588b32d9313ed212431f5

Πρώτη γεύση της πόλης, στάση για καφεδάκι, αλλαγή συναλλάγματος.

Όταν διάβαζα ότι είναι ο υπ΄ αριθμό ένας τουριστικός προορισμός στο Λάος, είχα φοβηθεί. 

Καμία σχέση.

Λίγοι τουρίστες, χαλαροί, ευγενικοί, κύρια νέα παιδιά.

Πλήθος guest house. 

img73120_732d0fc2fe7d2268d0331957e3a76d4

Εξαιρετικής αισθητικής αντικείμενα στα καταστήματα, καλόγουστα και πάμφθηνα στην night market. 

Αγόρασα ένα φόρεμα 3$ κι ένα παντελόνι φλοράλ δροσερό 2$. 

img73121_908bf4cdfe1a5a452f10b976c694bff

Περπατάμε στις πλακόστρωτες πλατείες, στους δροσερούς δρόμους δίπλα στο ποτάμι, ψωνίζουμε παγωτό “Πάντα”, από την μητέρα του αυριανού τετράχρονου "γκουρού" των υπολογιστών.   

img73122_cc7e779432b5188a604178bbfc2fa2b

img73123_0f61a91d4c6dfeb0bd4874a3aad0477

img73124_f884f60f23bb1d4ff087c2f18dcc9ae

img73125_5deeeb06f7beecb80f8a2f0b19198b1

Ο δρόμος, τα μαγαζιά γεμάτος μεγάλα αστέρια. 

Μου εξηγούν ότι είναι το σύμβολο της θεάς του ποταμού. 

img73127_88c069ec59f599ea4308dca9b83ca18


Ο Δανός φοιτητής, ο ιερέας της Βιεντιάν και η εξοντωτική συνέλευση

Το βράδυ, μετά από ένα πλούσιο πάμφθηνο γεύμα στη night market που συζητήσαμε για ταξίδια και ανθρώπινους προορισμούς με ένα Δανό φοιτητή κι ένα ιερέα της Βιεντιάν  και αφού τακτοποιήσαμε σε μια εξοντωτική συνέλευση της ομάδας όλα μας τα οικονομικά κατεβήκαμε με την Θάλεια και την Αλέκα, στο πιο κοντινό μπαρ που μας υπέδειξε ο νεαρός στη ρεσεψιόν, έτσι για  να πάρουμε μια ιδέα της ζωής της νύχτας στην πόλη. 

img73126_54c981bae1c3918f7aeb8df16260668

img73128_8ab2c88d43d3a1b74c2e901226fc1ea

Σε ένα χίπικο μαγαζί φωτισμένο με κεριά πάνω απ' το ποτάμι

Βρήκαμε ένα μαγαζί φωτισμένο κύρια με κεριά, με απλωμένες μαξιλάρες σε χτιστά μιντέρια, χίπικο, χαλαρό, όλο νεολαία, κι είχαμε την τύχη να αδειάσει μόλις εκείνη τη στιγμή το "τραπέζι" στην εξέδρα πάνω απ το ποτάμι. 

img73129_499f3515722535015b5e4398ce7858e

Μισοξαπλώσαμε στα στρώματα και με μια μπύρα στο χέρι μακαρίζαμε την τύχη μας που μπορούσαμε να ταξιδεύουμε έτσι, σχεδόν χύμα, έτσι όμορφα. 

Το μαγαζί το λέγαν Utopia, κι όπως μας είπαν η Κυριακή κι ο Φίλιππος που ήρθαν αργότερα θεωρείται κορυφαίο της Νοτιανατολικής Ασίας. 

img73130_7ebe5279bed0e558c7ccce3c2ff26c1


Η Πρωταρχική γυναικεία θεότητα, η Τάρα, ορκίστηκε να παραμείνει Μποντισάτβα


Έτσι λοιπόν όπως είμαστε κρεμασμένοι στην εξέδρα πάνω απ το ποτάμι και βλέπαμε το φεγγάρι ν αστράφτει και να βυθίζεται στη σκοτεινιά των νερών, κι ήταν σαν ήσυχο μουρμουρητό, σαν προσευχή, η ροή τους, αναζήτησα ξανά την Θεά των χάρτινων αστεριών της πόλης. 

Ποια ήταν όμως η  θεά;  

img73131_1ee127cbe71e1a46335dc609210953e

Ίσως η Πρωταρχική  γυναικεία θεότητα, σύμβολο της γης και της γέννησης της φύσης που μεταλλάχτηκε στον Βουδισμό με το όνομα Τάρα, και ορκίστηκε να παραμείνει Μποντισάτβα, λέγοντας:

«Υπάρχουν πολλοί που επιθυμούν να αποκτήσουν φώτιση με τη μορφή ενός άνδρα. Και υπάρχουν λίγοι που επιθυμούν να εργαστούν για την ευημερία των έμβιων όντων σε μια  θηλυκή μορφή. Ως εκ τούτου επιτρέψτε μου, με ένα γυναικείο σώμα, να μοχθώ για την ευτυχία όλων των όντων, μέχρι τη στιγμή που όλη η πλάση  βρεθεί στην πληρότητά της.»

Η γυναικεία άποψη της θεότητας.

Εξ άλλου στα σανσκριτικά Tar σημαίνει προστασία. 

Κι εκεί άστραψε και βρόντησε η φεμινιστική συζήτηση. 

Και να τα πρότυπα και να οι προκαθορισμένοι ρόλοι και να η αιώνια καταπίεση.

Κι η κραυγή «μια ζωή υπηρέτριες μας θέλουνε». 

img73132_efbd46ee80065f5914cac8fa11c3b21

Κι αναρωτήθηκα και η γλύκα, η τρυφερότητα και η τροφή, η θεραπεία  η παρηγοριά, το κοίλο, το εσώτερο, το θερμό, το θεϊκό, δεν είναι προνόμια; 

Δεν είναι αυτή η γυναικεία ικανότητα που έχει λείψει, από τη διαχείριση της ζωής του πλανήτη; 

Δεν είναι αναγκαίο να την ξαναβρούμε πριν καταστραφούμε ολότελα; 

Απλοϊκά ερωτήματα; 

Ίσως...  

Διαφωνώντας  όλο και πιο κουρασμένα για θεότητες και γυναίκες, γυρίσαμε καλές 2μμ στο ξενοδοχείο να αναπαυθούμε.  

img73133_0c518453b9246c323c6aced73bee26e


18/11/2016, πρωί - Λουάνγκ Πραμπάνγκ

Συζητώντας για σχολειά και αναζητώντας τους ιερούς επαίτες στη Λουάνγκ Πραμπάνγκ


img73134_acf2a45c5714bae362014fa3ca69946

img73135_52d7c5789637f7ca9eb8d688d776b05

Αμαρτία κι αρετή να ξυπνάω όταν αρχίζει να φέγγει. 

Γλιστράω ήσυχα στη ρεσεψιόν. 

Ο χθεσινοβραδινός  νεαρός είναι ήδη ξύπνιος. 

Μου ζητάει συγγνώμη που δεν έχει ετοιμάσει πρωινό. 

Τον διαβεβαιώνω ότι είναι φυσικό να μην έχει ετοιμάσει, μου προτείνει να πιω απ' τον δικό του καφέ, δέχομαι ευχαρίστως και μπλιαχ! 

Ο κλασικός Λαοτιανός καφές, εξαιρετικός μεν,  σιρόπι δε. Με ζαχαρούχο γάλα και ζάχαρη! Τον ήπια μια χαρά. 

Βούτηξα και ότι ψωμοειδές υπήρχε  να πάρει τη γλύκα. 

Πιάσαμε την κουβέντα. 

Ο Sing, που σημαίνει λιοντάρι, σπουδάζει  γεωπόνος στο πανεπιστήμιο της Luang Prabang, που όπως μου διευκρίνισε με περηφάνια, έχει το όνομα του κόκκινου πρίγκιπα, του Souphanouvong. 

img73136_6c6be93cf477b839e947e85a96a8117

Από αριστερά ο Kaysone, δεξιά ο Soufanouvong


Μου είπε ότι η κυβέρνηση του Λαού του Λάος, μετά το τέλος του πολέμου με τους Αμερικανούς το 1975, καθιέρωσε σε όλες τις βαθμίδες το Λαοτιανό αλφάβητο, έκανε υποχρεωτική την πρωτοβάθμια εκπαίδευση και ξεκίνησε μια μεγάλη καμπάνια για μάθουν γράμματα οι μεγάλοι άνθρωποι. 

Κι αυτό με περηφάνια το είπε! Όταν είδε να ενθουσιάζομαι, ποιος τον σταματούσε μετά...


img73137_fbcb2219da7e24e7ee46168a1c19d8a

Μου εξήγησε ότι μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων γνωρίζουν γραφή κι ανάγνωση, σίγουρα  πάνω από το 80% όχι δίκαια όμως μοιρασμένο ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες. 

Και ότι σήμερα είναι υποχρεωτική και δωρεάν η πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση έως και 12 χρόνια. 

img73138_b1c3439969b7d8f51b896a89752a8bd

img73139_dbdc2826b0d9935cd74741d38f65174


Δεν πληρώνουν ούτε στο πανεπιστήμιο. 

Όμως, αν και πια βρίσκεις σχολείο και στο πιο απομακρυσμένο χωριό, δεν υπάρχουν βιβλία αρκετά, οι δάσκαλοι είναι αναγκασμένοι ειδικά στα χωριά να κάνουν και δεύτερη δουλειά για να τα βγάλουν πέρα και  δίνουν σκληρή μάχη ειδικά στις απομακρυσμένες αγροτικές κοινότητες  για να κρατήσουν τα παιδιά στο σχολείο. 


img73141_648fbfeae541a68458e5e346e21dc6b

img73142_39ff16428dadcb7a200f9ba4cbb8b4b

img73143_e0f5d945e818cc8a63df2560ed3e38b


Πιο χαμένα φυσικά πάντα τα κορίτσια, λόγω φύλου κι οι ορεινές μικρές φυλές. Δεν είναι εύκολο να εκπαιδεύσεις δασκάλους για πάνω  από 80 διαφορετικές διαλέκτους… 

img73144_847a378e4e0d9dfe25a3fbbfb19df89

img73145_0f91ee375a49eac855bc161255971f7

img73146_51910a820e436c971395c3c94e49080


Ξεχάστηκα στην κουβέντα με τον Sing, η μέρα σηκωνόταν, η γειτονιά ξυπνούσε.

img78873_aa1b682a20499f99f2d447d3a1c775a

Κι εγώ έτρεξα, με ένα μπολ με ρύζι στα χέρια, στον κεντρικό δρόμο να συνδράμω τη σειρά των βουδιστών μοναχών, που κάθε πρωί τελούν την ιερή επαιτεία. 

Πάνω από 30 μοναστήρια είναι στην Λουάνγκ Πραμπάνγκ και πολλές είναι οι οικογένειες και κύρια οι φτωχές, που στέλνουν τα παιδιά τους ακόμη κι από 11 ετών για μαθητεία και διαβίωση στο μοναστήρι. 

Ένα στόμα λιγότερο στο σπίτι και σίγουρη η βελτίωση στο κάρμα και η ευλογία όλων, μιας και προσφέρουν ένα μοναχό για τη τέλεση των θρησκευτικών πρακτικών.

Ατέλειωτες είναι οι σειρές των μοναχών που πλημμυρίζουν τους δρόμους μετά την πρωινή τους προσευχή , για να συγκεντρώσουν ότι θα συνεισφέρουν στην κοινή τράπεζα  στο μοναστήρι. 


img73147_6aa2b65b7373209b10ca9575cbba500

Από ιστοσελίδα τουρισμού Λάος


Θα δεχτούν ταπεινά ότι αποθέσεις στην γαβάθα τους που συνήθως δεν γεμίζει, αλλά το αποδέχονται, μια κι έχουν δώσει όρκο να μείνουν φτωχοί κι αρκούνται στα ελάχιστα. 

Δεν είμαι σίγουρη αν πρόλαβα  ή φαντάστηκα την λάμψη των πορτοκαλένιων ενδυμάτων  τους.

img73148_2e04755babfe920dd89a9180cdc0d72


Είχαν ήδη πάρει το δρόμο της επιστροφής στο μοναστήρι.

   

img73149_1e6f553815458ce279ef8b20282449e

img73150_6553c6a0ca84cf7385b72972da2c33d

Δεν πειράζει, την άλλη φορά. Ας υπάρχει πάντα  αυτή η υπόσχεση. Την άλλη φορά!

Κάνω μια αργή βόλτα με το ποδήλατο στο ποτάμι. 

Σιωπή.  

Λες κι αυτή η γκρίζα, δροσερή  ακόμη  ατμόσφαιρα, απομόνωσε  κάθε ήχο, όποια κίνηση.. 

Ένας ψαράς παραμένει ακίνητος  μες το νερό πολύ ώρα,  μέχρι που με μια μακριά κίνηση,  σαν να παίρνει ανάσα,  σηκώνει  στον αέρα την ελαφριά  κατασκευή των διχτυών. 

img73151_c39969b7d255d634567a6caca814eeb

img73152_fbad05029ded723fc62c03777a8b2f4

img73153_2086f1eacbb17c4d051e12a859a831f

Στην επιστροφή στο ξενοδοχείο ακολουθώ τα βήματα μιας γυναίκας ήδη κουρασμένης. 

img73154_ff37c5f692794f5eeaeb9ee2ba3e2a6


Διαβάστε στη συνέχεια του αφιερώματος:


Από τους ναούς που στους ροδόχρους τοίχους τους πλήθος χαρούμενοι άνθρωποι πηδούν, χορεύουν, κυνηγιούνται, ανάμεσα σε γαλάζιους ελέφαντες, λαμπερά νερά και πράσινα σπίτια και από τα εκθέματα στο παλάτι του Κυβερνήτη και των βασιλιάδων, μαθαίνουμε για την ιστορία αυτής της πόλης που είναι τόσο παλιά όσο σχεδόν η παρουσία των ανθρώπων, ανακαλύπτουμε ότι τα ποτά και τα κορίτσια κερδίζουν βασίλεια σε αντίθεση με την γνώμη των απανταχού Ολλανδών αποικιοκρατών και επιβεβαιώνουμε για άλλη μια φορά ότι αν υποχωρείς στους θρησκευόμενους και τους ξένους  “καλών προθέσεων”  σίγουρα θα την πατήσεις.


img78875_b2308a19f9dcdeb027038ff304ddbc7  

img78876_653ab4a7a0965acb60fbd1366d1c5c1

img78877_ee4d8fee4f1f60891b01c58245939bc



Διαβάστε τα δώδεκα πρώτα κείμενα του αφιερώματος στην Ινδοκίνα της Ζέλας Φυκούρα:


Πρώτο: Η περιπέτειά μας σε Βιετνάμ, Καμπότζη, Λάος ξεκινά. Ταξίδεψε και εσύ μαζί μας! [Φωτογραφίες]


Δεύτερο: Βόλτα στην Χο Τσι Μινχ με cyclo, επίθεση των manga, με την πειρατίνα Ching Shih στον ποταμό Σαιγκόν [Φωτογραφίες]


Τρίτο: Χο Τσι Μινχ: Πώς κατάφερα να επιζήσω κυκλοφορώντας ανάμεσα σε 10 εκατομμύρια μηχανάκια [Φωτογραφίες]

Τέταρτο: Σου γράφω από το «Μουσείο Αμερικανικών Εγκλημάτων Πολέμου» | Συγκλονιστικές ΦΩΤΟ - αφηγήσεις από τον πόλεμο στο Βιετνάμ

Πέμπτο: Πώς άρχισε ο πόλεμος για το Βιετνάμ που κράτησε 30 χρόνια

Έκτο: Δεν αξίζει να πεθάνεις πριν διασχίσεις αυτά τα υδάτινα σύνορα [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Έβδομο: Μπήκαμε στο "εργοστάσιο παραγωγής Θανάτου" στην đau khổ này, την "πόλη που υποφέρει" [ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ]

Όγδοο: Η ανθρωπιά άοπλη συντρίβεται, ένοπλη αυτοαναιρείται: Η συναρπαστική ιστορία της Καμπότζης και η τελευταία συνέντευξη του Πολ Ποτ [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Ένατο: Ανγκόρ, το θαύμα! Η μεγαλειώδης Ακρόπολη μέσα στη ζούγκλα! [photos]

Δέκατο: Ανγκόρ: Η λίμνη που γιατρεύει, οι ουράνιες χορεύτριες και το ποτάμι με τα χίλια Linga (πέη)

Εντέκατο: Το Ανγκόρ Βατ στο πρώτο φιλί της μέρας και η συντριβή της υπεροψίας των ανθρώπων στο Τα Προμ [Φωτογραφίες]

Δωδέκατο: Ανγκόρ Τομ, η χρυσαφένια πόλη


Διαβάστε ακόμη:

Να γιατί φεύγω σήμερα για την ζούγκλα Βιετνάμ - Καμπότζη - Λάος | Του Ανδρέα Ρουμελιώτη

Γιατί δεν τρακάρουν ποτέ στο Βιετνάμ και θα αυτοκτονήσει ο διοικητής τροχαίας του Άουσβιτς. Του Ανδρέα Ρουμελιώτη


Μπορείτε να βλέπετε όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται και στο hashtag #indokina 


Πηγή

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ


Top
Some text some message..