Σφαλιάρα από τις λίγες...

Σφαλιάρα από τις λίγες...

Η ήττα του Ολυμπιακού από τον ΠΑΟΚ είχε μία λογική. Οι Πειραιώτες είχαν παίξει το βράδυ της Παρασκευής με την Αρμάνι, το Σάββατο πήγαν στην Θεσσαλονίκη και την Κυριακή εμφανίστηκαν χωρίς τον Στρέλνιεκς και τον Ρόμπερτς. Χωρίς δύο, δηλαδή, από τους τέσσερις βασικούς δημιουργούς τους. Και την ίδια ώρα συνάντησαν έναν αφιονισμένο ΠΑΟΚ, μία ομάδα, που είχε πλάνο, είχε ενέργεια, είχε κόσμο και από το ξεκίνημα του αγώνα τους πήρε αμπάριζα και δεν τους άφησε το παραμικρό περιθώριο να πάρουν ανάσα.

Χθες, όμως, ο καταποντισμός της ομάδας του Γιάννη Σφαιρόπουλου είναι ανεξήγητος. Και αυτό, γιατί ξεκίνησε πολύ δυνατά, είχε ενέργεια, είχε καλό τρίποντο και στο 10’ βρέθηκε να προηγείται με 21-16. Απέναντι σε μία Μπασκόνια, που δεν είναι φόβητρο, απέναντι σε μία Μπασκόνια, που είχε τον δεύτερο πλέι-μέικερ της, τον σπουδαίο, Μαρσελίνιο Χουέρτας, στα πιτς. Από τα μέσα, όμως, του δεύτερου δεκαλέπτου, λες και εμφανίστηκε μια υπερφυσική δύναμη, εξαφανίζοντας τον Ολυμπιακό από το παρκέ και κάνοντας την ισπανική ομάδα να φαίνεται Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς. Και ας μην έκανε η Μπασκόνια κάτι το τραβηγμένο, κάτι το εξεζητημένο.

Ειδικά το τρίτο δεκάλεπτο θα μείνει στην ιστορία και θα κάνει καιρό να ξεχαστεί, αφού ήταν η δεύτερη χειρότερη περίοδος στην ιστορία των Πειραιωτών. Το 36-14 μιλάει από μόνο του.

Θα παρομοιάζαμε τον Ολυμπιακό σαν ένα κινητό τηλέφωνο, που κράσαρε απότομα. Από ένα σημείο και μετά οι «ερυθρόλευκοι» περπάταγαν στο παρκέ. Στην επίθεση το σίδερο της στεφάνης έγινε αγαπημένος τους φίλος, αλλά τα πράγματα ήταν χειρότερα στην άμυνα. Οποιος ήθελε από πλευράς των Βάσκων πήγαινε και έβαζε καλάθι. Με όποιον τρόπο ήθελε.
Και οι ίδιοι οι άνθρωποι και οι φίλαθλοι της Μπασκόνια δεν θα πίστευαν αυτά, που έβλεπαν τα μάτια τους. Τέτοιο περίπατο ούτε στα καλύτερά τους όνειρα θα μπορούσαν να έχουν φανταστεί.

«Δεν έχω να πω πολλά για το παιχνίδι. Το σκορ μιλά από μόνο του» είπε μεταξύ άλλων ο Σφαιρόπουλος, μην πιστεύοντας κι αυτός την εικόνα, που είχε δει πριν από μερική ώρα στο παρκέ.

Το στραπάτσο είναι μεγάλο, δεν χωρά αμφιβολία. Μιλάμε για ντροπιαστική ήττα, έστω και αν τέτοια αποτελέσματα συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες. Και η Ρεάλ έχασε φέτος στο ίδιο γήπεδο με 30 πόντους, και η Φενέρ είχε ρεζιλευτεί πέρυσι από τους Βάσκους στην Βιτόρια. Στο τέλος, όμως, της σεζόν η ομάδα του Ομπράντοβιτς πήρε την κούπα και όταν συμβαίνει αυτό, όλα τα άλλα ξεχνιούνται.

Η αλήθεια είναι ότι ο Ολυμπιακός πρέπει να προβληματιστεί και από αυτή την εμφάνιση και πάνω από όλα να αποκτήσει μεγαλύτερη σταθερότητα στην απόδοσή του. Είναι μια ομάδα, που λέμε και λέτε ότι έχει κορμό (και έτσι είναι), αλλά δεν κινείται ακριβώς στην ευθεία γραμμή, που επιτάσσει η μπασκετική λογική. Για να είμαστε απολύτως δίκαιοι, θα πρέπει να βάλουμε στην εξίσωση και τα μπόλικα προβλήματα τραυματισμών, που αντιμετώπισε, και δεν της επέτρεψαν να δουλέψει και να παίξει, όπως θα ήθελε.

Ως γνωστόν και όπως αναφέρει η πραγματικότητα, το τέλος είναι εκείνο, που μετράει. Εκεί κρίνονται οι πάντες και τα πάντα. Ο Ολυμπιακός είναι μέσα και στους τρεις τίτλους: και στο Κύπελλο και στην Ευρωλίγκα και στο πρωτάθλημα. Στο Κύπελλο είναι το φαβορί απέναντι στην ΑΕΚ. Στην Ευρωλίγκα, άλλες ομάδες φαίνονται πιο δυνατές, αλλά με τον τρόπο, που διεξάγεται η διοργάνωση, τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί. Στο πρωτάθλημα, ο Παναθηναϊκός είναι το γκράντε φαβορί.

Ολα αυτά είναι θεωρητικά. Στη πράξη πολλά αλλάζουν. Και σίγουρα τα πολλά λόγια αυτή την εποχή, ίσως αποδειχθούν φούσκες στο τέλος. Κάτι, που έχει συμβεί κατά το παρελθόν. Τα παραδείγματα είναι πολλά και ορισμένα είναι και πρόσφατα. Το περυσινό του Παναθηναϊκού είναι από τα πλέον ενδεικτικά, όταν οι φίλαθλοί του τον είχαν καταδικασμένο μετά τα ματς με την Φενέρ, αλλά στο τέλος όλοι οι «πράσινοι» πανηγύριζαν ξέφρενα τον περίπατο στους τελικούς κόντρα στον Ολυμπιακό.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ


Top
Some text some message..