Ψόφησε ο δράκος περί αντι-Ολυμπιακού μένους

Ψόφησε ο δράκος περί αντι-Ολυμπιακού μένους

Να θυμόμαστε όλοι οι μη Ολυμπιακοί, πως ο αντίπαλος που είναι ανώτερος, αλλά δίκαιος και “μπεσαλής”, κερδίζει το σεβασμό χωρίς πολύ κουβεντολόι. Και υπάρχει επίσης και για να σκέπτονται οι φίλοι του, πως στο παραμύθι με το... “αντί – Ολυμπιακό μένος”, ο δράκος ψόφησε.

Ομπράντοβιτς: «Ο Ολυμπιακός το κάνει να φαίνεται εύκολο»Σχετικα5 άρθρα, 1 Web TV
1 ομάδα

Δε γίνονται “φίλοι” των Ολυμπιακών οι οπαδοί των άλλων ομάδων, με τη γενική παραδοχή πως οι αδελφοί Αγγελόπουλοι έχουν αναπτύξει γύρω τους έναν οργανισμό – κόσμημα. Θα έπρεπε να ανοίγουν τα μάτια τους για να δουν, πως η φιλοσοφία, η νοοτροπία, η λειτουργία και τελικώς το μπασκετικό τους πρότζεκτ μαζεύει μόνο εγκώμια. Κάτι διαφορετικό πρέπει να συμβαίνει με το ποδοσφαιρικό...

Μεγάλο το κακάρισμα...

...Αλλά μικρό το αβγό. Πρώτα επιστρατεύτηκε όλο το ΔΣ του Παναθηναϊκού και κάθε φιλική πένα και μικρόφωνο για να πειστεί το πανελλήνιο πως ο Ίβιτς είναι... ηθοποιός και καραγκιόζης που κορόιδεψε άνανδρα τον Παναθηναϊκό. Πως τον πέτυχε ένα άδειο κουτάκι λίγων γραμμαρίων αλλού και εμφανίστηκε ματωμένος αλλού. Πως δεν ήταν τραύμα αλλά... εκδορά. (Που είσαι Βαρούχα και χάνεσαι, όταν ψάχνει η πράσινη ευασιθησία δυναμόμετρο για να ενεργοποιηθεί, όλο λείπεις...)

Και μετά, έσπευσαν άπαντες να κακαρίσουν πως βρήκαν, λέει, τον ένοχο. Ένοχο... για ποιο πράγμα; Που πέταξε ένα άδειο κουτάκι; Αυτός μάλλον θα πάει με το νόμο για την παράνομη απόρριψη σκουπιδιών σε δημόσιο χώρο. Διότι από ότι κατάλαβα, τον Ίβιτς, ένα κενό κουτάκι τον πέτυχε. - Μεγάλο το... κακάρισμα παιδιά, αλλά μικρό τ' αβγό.

Κρασί, ειρήνη και... φιλότιμο

Τι σου είναι η ευαισθησία ρε παιδάκι μου... Σαν ωρολογιακή βόμβα με χαλασμένο το ρολόι, ένα πράγμα: Ουδέποτε μπορείς να προβλέψεις πότε θα του σκάσει στα μούτρα του άλλου, να κινδυνεύει να... στραβωθεί. Να την έχεις βγάλει τόσα πολλά χρόνια παράγκας και εγκληματικής δραστηριότητας σε υψηλότατα πόστα. Να βλέπεις γύρω σου, πλάι σου, κόσμο να πιέζεται ασφυκτικά, να προπηλακίζεται, να εκβιάζεται,να καρατομείται, να απολύεται στο κατώφλι του γραφείου σου, ξανά και ξανά... Να καταφέρνεις να μένεις σιωπηλός και... αγέρωχος.

Και ξαφνικά τώρα που τελειώνουν οι λυσσαλέες και πολυμέτωπες μάχες, ενός συστήματος που ψυχορραγεί και άλλων που ερίζουν πάνω απ' το κουφάρι του, ξαφνικά... ευαισθητοποιείσαι. Και μιλάς. Και τι λες; “Ειρήνη αδελφοί!” Πως το λες εσύ αυτό βρε αγόρι μου; Όχι, αν έχεις Θεό, στο... κρασί που μπορούσαμε να πιούμε. Τη βαρύτητα να ψελλίζεις κάτι περί... ειρήνης, για να την κατακτήσεις, πρέπει, αν δεν έχεις ρίξει ούτε... βόλι, τουλάχιστον να έχεις, έστω, καταγράψει κάπου στη διαδρομή σου, τον πόλεμο που μαίνεται γύρω σου. Δεν τον έχετε αναφέρει καν ως υφιστάμενο γεγονός ως τώρα.

Με τόση πολιτική ορθότητα, ανακατεύεται το στομάχι μου.
Αλλά μπορεί να φταίει και το κρασί...

Πηγή: www.sdna.grTο διαβάσαμε εδώ

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ


Top
Some text some message..